
Krótka odpowiedź: ustawodawstwo ma pierwszeństwo; postanowienia regulaminu sprzeczne z ustawą są nieważne, a przedsiębiorca może ponieść sankcje finansowe i prawne.
Prawo materialne w Polsce opiera się na aktach o różnej randze, przy czym w relacji do regulaminów sklepów internetowych nadrzędne są zawsze ustawy oraz akty prawa unijnego. Najważniejsze akty, do których powinien odnosić się każdy regulamin sklepu, to w szczególności ustawa o prawach konsumenta (30 maja 2014 r.), kodeks cywilny oraz ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną (18 lipca 2002 r.). Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz dyrektywy unijne (np. dyrektywa Omnibus) wpływają na wykładnię praw konsumenta, zwłaszcza przy sprzedaży transgranicznej.
Regulamin sklepu ma charakter pomocniczy i informacyjny; nie może ograniczać praw konsumenta przewidzianych przez ustawę. W praktyce oznacza to, że każde postanowienie regulaminowe sprzeczne z ustawą będzie pomijane przez sąd i organy kontrolne, a konsument zachowa uprawnienia wynikające z przepisów.
Gdy regulamin zawiera postanowienia sprzeczne z ustawą, skutki mogą być wieloaspektowe i dotyczyć zarówno jednostkowych sporów z konsumentami, jak i odpowiedzialności administracyjno-finansowej przedsiębiorcy. W praktyce pojawiają się następujące konsekwencje:
Ponadto UOKiK prowadzi rejestr klauzul niedozwolonych, w którym znajduje się ponad 7 400 sformułowań uznanych za abuzywne; umieszczenie takiej klauzuli w regulaminie może skutkować obowiązkiem publikacji wyroku na koszt przedsiębiorcy oraz innymi sankcjami.
W praktyce powtarzają się pewne wzory zapisów, które są regularnie uznawane za abuzywne. Ich obecność w regulaminie zwiększa ryzyko sporu i sankcji. Przykłady typowych klauzul oraz bezpieczne sformułowania zastępcze to:
Warto pamiętać, że każdy zapis warto formułować prostym językiem i precyzyjnie określać prawa i obowiązki stron, na przykład podając dokładne terminy, adresy kontaktowe i tryb zgłaszania reklamacji.
Przepisy konsumenckie ulegają zmianom, a przedsiębiorcy powinni reagować na nowelizacje, które bezpośrednio wpływają na treść regulaminów. Kluczowe zmiany ostatnich lat to między innymi:
– od 1 stycznia 2023 r. kwestie niezgodności towaru z umową zostały przesunięte do ustawy o prawach konsumenta, co wymaga aktualizacji zapisów dotyczących reklamacji i rękojmi,
– dyrektywy unijne, w tym dyrektywa Omnibus, zwiększają obowiązki informacyjne sprzedawców (przejrzystość cen, obowiązek informowania o zmianach warunków handlowych),
– rosnące znaczenie orzecznictwa ETS w interpretacji przepisów chroniących konsumenta przy sprzedaży transgranicznej.
Zgodnie z najlepszą praktyką regulamin należy aktualizować co najmniej raz w roku oraz każdorazowo po zmianie prawa.
Regulamin powinien być przygotowany nie jako „zbiór klauzul”, lecz jako dokument przejrzysty, kompleksowy i zgodny z obowiązującym prawem. Przy tworzeniu regulaminu warto kierować się następującymi zasadami:
Dodatkowo warto archiwizować wersje regulaminu z datami publikacji, informować klientów o istotnych zmianach z wyprzedzeniem oraz sprawdzać rejestr UOKiK przed publikacją, aby uniknąć użycia znanych sformułowań abuzywnych.
Regularny audyt regulaminu pozwala wykryć ryzyka i szybko je skorygować. Przy audycie zwróć uwagę na następujące elementy:
Po przeprowadzeniu audytu sporządź raport z rekomendowanymi zmianami, określ priorytety ich wdrożenia i zachowaj dokumentację zmian na potrzeby ewentualnych kontroli.
Gdy wykryjesz sprzeczność między regulaminem a ustawą, działaj szybko i dokumentuj każdy krok. Zalecany proces działania obejmuje:
1. natychmiastowe usunięcie lub modyfikację postanowień sprzecznych z prawem oraz wprowadzenie wersji zastępczej regulaminu,
2. publikację zaktualizowanego regulaminu z wyraźną datą wejścia w życie i archiwizacją poprzednich wersji,
3. poinformowanie klientów o istotnych zmianach, jeśli wpływają one na ich prawa lub obowiązki,
4. w przypadku wątpliwości prawnych skonsultowanie sytuacji z prawnikiem specjalizującym się w prawie konsumenckim i e-commerce, szczególnie gdy dotyczy to sprzedaży transgranicznej.
W sporach z konsumentami sądy powszechne oceniają ważność postanowień regulaminu z punktu widzenia ochrony konsumenta. Jeżeli postanowienie jest abuzywne, sąd je pomija, a konsument zachowuje prawa wynikające z ustawy. UOKiK kontroluje praktyki rynkowe, może wszcząć postępowanie administracyjne, wpisać klauzulę do rejestru klauzul niedozwolonych oraz wystąpić do sądu o zakaz stosowania określonych praktyk. W przypadku poważnych naruszeń UOKiK może prowadzić postępowania skutkujące sankcjami finansowymi i zakazami.
Poniżej przykłady prostych i bezpiecznych sformułowań, które warto stosować w regulaminie:
Dane, które pomagają zrozumieć skalę ryzyka i obowiązków:
– rejestr klauzul niedozwolonych prowadzony przez UOKiK zawiera ponad 7 400 sformułowań;
– kara pieniężna za brak lub niepełny regulamin może wynieść do 50 000 zł, a w przypadku naruszeń zbiorowych interesów konsumentów sankcja może sięgnąć do 10% obrotu w danym roku;
– obowiązek posiadania regulaminu wynika m.in. z ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz ustawy o prawach konsumenta, a art. 36 tej drugiej ustawy wymaga podania informacji takich jak cena, sposób dostawy i prawo odstąpienia od umowy;
– od 1 stycznia 2023 r. zmiany dotyczące niezgodności towaru z umową wymagają dostosowania zapisów regulaminu do nowych przepisów.
Ustawy mają zawsze pierwszeństwo przed regulaminami sklepów; regulamin ma charakter pomocniczy i informacyjny, a jego postanowienia sprzeczne z ustawą są nieważne. Dla bezpieczeństwa prawnego przedsiębiorcy powinni regularnie audytować regulamin, korzystać z prostego języka, sprawdzać rejestr UOKiK oraz aktualizować zapisy po każdej istotnej zmianie prawa.